Pochodzenie

 Norweski kot leśny od wieków pojawiał się w skandynawskich legendach jako duże zwierze, z długim, grubym ogonem. Zgodnie z mitologią nordycką, najpotężniejszy z bogów - Thor, nie miał na tyle siły, by go unieść, a Rydwan Freyi (bogini miłości i płodności) ciągnęły właśnie te silne koty. Chociaż powszechnie uważa się, że kot leśny pochodzi z Norwegii, możliwe jest, że Wikingowie w XIII wieku przywieźli kilka okazów z Azji Mniejszej do łowienia szczurów na statkach. W warunkach skandynawskich rozwinęło się grube, podwójnie izolowane i odporne na wodę futro kotów norweskich, zwiększyły się ich waga i wzrost. Około 1930 roku norwescy hodowcy rozpoczęli program selekcji, aby zachować tę rasę. Ostatecznie zastała uznana w roku 1972, a pierwszy klub jej hodowców pojawił się w 1975 r. Organizacja FIFe uznała norweskiego kota leśnego w roku 1976.

 Wygląd

 Jest to duży, dobrze zbudowany kot, o dużych kościach. Ma trójkątną głowę o długim, prostym profilu. Szerokie uszy zakończone są kępami futra; kępy futra porastają także wewnętrzną stronę uszu. Bystre, świecące oczy są duże, szeroko otwarte, lekko skośne; mogą mieć różne kolory, niezależnie od umaszczenia. Kot ten ma długie kończyny, przy czym tylne są dłuższe niż przednie. Także ogon jest długi, a przy poruszaniu sprawia wrażenie pióropusza. Średniej długości sierść ma wełniany podszerstek, pokryty lśniącym futrem, które nie przepuszcza wody. Na tylnych kończynach występują „portki", natomiast w okresie zimy pojawia się charakterystyczna kryza. Występują w wielu wariantach umaszczenia.

 Charakter

To niezwykle bysty i inteligentny kot. Bardzo oddany i przyjazny, pragnący kontaktu z człowiekiem, pieszczot i zabaw. Jest odważny, nowa sytuacja nie jest dla niego powodem aby schować się pod kanapę, lecz wręcz przeciwnie - aby przyjrzeć się jej z bliska z wysoko uniesionym ogonem :) Jest to niezwykle zwinny i muskularny kot, który uwielbia wspinaczkę, dlatego jeśli nie mamy możliwości wypuszczania takiego kota do np. woliery w ogrodzie, wskazane jest zapewnienie mu specjalnego drapaka lub konstrukcji do wspinaczki. Regularne (raz/dwa razy na tydzień) szczotkowanie i pielęgnacja futra pozwalają na utrzymanie lśniącej, zdrowej sierści i zapobiegają powstawaniu kołtunów.

Standard rasy - kot norweski leśny

 GŁOWA

• Kształt

Trójkątna, gdzie wszystkie boki są równe, z dobrą wysokością patrząc z profilu. Czoło nieco zaokrąglone. Długi, prosty profil bez załamań w linii (bez stopu)

• Broda

Mocna

 USZY

• Kształt

Duże, z dobrą szerokością u nasady, ostro zakończone, z pędzelkami jak u rysia i długimi włosami w środku

• Położenie

Wysokie i otwarte, tak że zewnętrzna linia uszu stanowi przedłużenie linii głowy

  Oczy

• Kształt

Duże i owalne, osadzone lekko skośnie

• Ekspresja

Czujny wyraz oczu

• Kolor

Wszystkie kolory są dozwolone, niezależnie od koloru futra

  Ciało

• Struktura

Długie, mocno zbudowane, z grubym kośćcem. 

Nogi

• Łapy

Mocne, długie. Tylne łapy dłuższe od przednich

• Stopy

Duże, okrągłe, proporcjonalne do łap

 Ogon

Długi i puszysty, powinien sięgać co najmniej do łopatek, a najlepiej do szyi

 Futro

• Struktura

Sierść półdługowłosa. Wełnisty podszerstek pokryty wodoodporną okrywą, która składa się z długich, szorstkich i błyszczących włosów pokrywających tył i boki ciała. Kot w pełnym futrze ma pełną kryzę i portki.

• Kolor

Dozwolone są wszystkie kolory, włączając wszystkie kolory z białym. Nie dopuszcza się znaczeń point (np. syjamskie) oraz kolorów: czekoladowego, lila, cynamonowego i płowego. Każda ilość białego jest dozwolona, niezależnie od wielkości i rozmieszczenia znaczeń, np.: biały płomyk, biały krawat, biały brzuch, biel na łapach itp.

Uwagi  !!!!

• Ogólne

Pod uwagę powinien być brany bardzo długi czas rozwoju kociąt tej rasy

• Głowa

Dorosłe kocury mogą mieć szersze głowy niż kotki

• Futro

Futro jest oceniane pod względem struktury i jakości. Długość i gęstość futra zależna jest od pory roku. Włosy okrywowe pojawiają się u kociąt po sześciu miesiącach życia.

Wady  !!!

• Ogólne

Zbyt drobna i delikatna budowa ciała.

• Głowa

Okrągła lub kanciasta głowa, profil z załamaniem (stopem)

• Uszy

Małe uszy, osadzone zbyt szeroko i/lub zbyt wysoko

• Łapy

Krótkie i/lub delikatne łapy

• Ogon

Krótki ogon

• Futro

Suche, skołtunione, zbyt jedwabiste